Cristiano Ronaldo ayaa fariin qiiro leh u diray shacabka reer Portugal, kaddib markii uu ka hadlay waqtiga uu soo gabagabeynayo safarkiisii muddada dheer ee uu xulka qaranka Portugal la soo qaatay.
Ronaldo oo muddo 23 sano ah xirtay funaanadda xulka isla markaana ahaa kabtanka qaranka ayaa sheegay in waqtigii la gaaray in uu mas’uuliyadda u gudbiyo jiilka cusub, isagoo xusay guulihii, guuldarrooyinkii iyo xusuusihii aan la illoobi karin ee uu Portugal la wadaagay.
Warqaddii Cristiano Ronaldo uu u diray shacabka Portugal
“Shacabka reer Portugal,
Maalintii ay timid inaan dib u dhiibo funaanaddii iyo calaamaddii kabtannimada xulka qaranka, kuwaas oo dhammaanteen naga dhexeeya.
Marna ma aanan dareemin inay si gaar ah aniga ii lahaayeen, balse muddo 23 sano ah waxaan lahaa sharaf iyo mas’uuliyad aan ku xiro, ku difaaco, kuna qaado garoomo ku yaalla daafaha dunida.
Maanta, waxaa la gaaray waqtigii aan u gudbin lahaa jiilka mustaqbalka.
Ma ahayn go’aan fudud, sababtoo ah go’aannada qaarkood maskaxda oo keliya laguma gaaro. Waxaa sidoo kale lagu gaaraa qalbiga.
Waxaan soo gabagabeynayaa safar billowday Agoosto 2003, kaas oo noloshayda weligeed beddelay.
Markaan dib u milicsado oo aan ka fikiro wax kasta oo aan xulka qaranka la soo maray, ma arko oo keliya kulamo, goolal, rikoodho ama koobab. Waxaan arkaa dad.
Waxaan arkaa muhaajiriin, kuwaas oo 90-ka daqiiqo ee ciyaartu socoto dareemayay inay wax yar uga dhow yihiin Portugal. Waxaan arkaa malaayiin reer Portugal ah oo aanan waligay si shaqsi ah ula kulmin, balse qayb ka noqday noloshayda.
Sababtoo ah ugu dambayn, kubbadda cagtu aad ayay uga weyn tahay ciyaar keliya. Kubadda cagtu waxay ku saabsan tahay dadka.
Intii aan xulka qaranka u ciyaarayay xirfaddayda oo dhan, mar walba waxaan isku dayay inaan dhaafo xadkayga.
Waxaan rabay inaan guuleysto, waxaan rabay inaan noqdo kan ugu fiican, waxaan rabay inaan taariikh sameeyo.
Mar walba naftayda waxaan ka filayay wax badan. Mar walba waxaan doonayay wax ka badan. Waxaan mar walba aaminsanaa inaan meel ka sii fog gaari karno, waxaana funaanaddan u huray wax kasta oo aan haystay.
Waxaa jiray galabihii iyo habeennadii qummanaa. Waxaa jiray guulo aanan waligay illoobi doonin. Waxaa sidoo kale jiray guuldarrooyin ilaa maanta xanuun igu haya marka aan xusuusto.
Aniguna waan fashilmay. Aniguna waan dhibtooday. Waxaa jiray waqtiyo aanan shacabka reer Portugal siin karin waxa ay sida weyn u doonayeen.
Laakiin waligay ma quusan.
Wax kasta oo ka sarreeya, waligay kama aanan joogsan inaan ku faano inaan Portugal matalo.
Sanadahan oo dhan waxaan bartay waxyaabo aad u fudud: goolashu way yimaadaan oo way tagaan, koobabkuna ugu dambayn waxay galaan matxafyada, rikoodhadhkuna maalin uun waa la jabinayaa, laakiin waxaa jira wax waqtigu uusan waligiis tirtiri karin.
Waa meesha aan kaga jiro qalbiyada dadka.
Haddii aan mar uun idin farxad geliyay, haddii mid ka mid ah goolashaydu uu mar uun qof ka dhigay inuu qof kale isku duubo, uu illoobo welwelkiisa, ama uu ku faano waddankeenna, markaas wax walba oo aan soo maray way u qalmeen.
Sababtoo ah Portuguese ahaanshuhu sidoo kale wuxuu ku saabsan yahay taas.
Waan wada dhibtoonnaa. Waan wada kacnaa. Mar walbana mar kale waan rumaysannaa.
Portugal mar walba waxay u baahan doontaa dhalinyaro riyooyin leh, ciyaartoy aan waligood quusan, iyo jiilal cusub oo aaminsan in la gaari karo meel aan qof hore u gaarin.
Sababtoo ah waddan sii abuura geesiyaal cusub waa waddan aan waligiis joojin inuu naftiisa rumaysto.
Saaxiibadayda xulka qaranka, waxaan rabaa inaan idiin diro farriin gaar ah.
Waad ku mahadsan tihiin orod kasta, isku duubni kasta, dood kasta, daqiiqad kasta oo aamusnaan ah ka hor inta aan garoonka la gelin, guul kasta oo aan wada dabaaldegno, iyo guuldarro kasta oo naga dhigtay kuwo xoog badan.
Waxaan lahaa sharafka inaan kabtan idiin noqdo, laakiin kabtan keligiis ma socdo, dhammaantiinna waxaad qayb ka tihiin sheekadayda.
Dhammaan tababarayaashii, agaasimayaashii, dhakhaatiirtii, khubaradii jimicsiga iyo daaweynta, shaqaalihii qalabka, xubnihii shaqaalaha iyo dhammaan dadkii ila soo shaqeeyay sannadahan, waad mahadsan tihiin.
Qaar badan oo idinka mid ah waligiin kama muuqan sawirradii, laakiin la’aantiin, sawirradaas midkoodna ma suuragaleen.
Qoyskayga, waad ku mahadsan tihiin inaad riyadan ila wadaagteen.
Waad ku mahadsan tihiin fahamka aad ka bixiseen maqnaanshihii, naf-hurnimadii iyo waqtiyadii xulka qaranku qaatay meel sidoo kale idinka idin lahayd.
Haddii aan heerkan soo gaaray, waxay ahayd sababtoo ah mar walba gacmaha is hayna ayaan u wada soconnay.
Shacabka reer Portugal, iyo qof kasta oo Portuguese ah oo ku nool daafaha dunida, waxaan rabaa inaan idiin sheego hal arrin oo ugu dambaysa.
Waxaa jira sawir aan waligay qalbigayga ku hayn doono.
Waa daqiiqadda uu bilaabmo heesta qaranka.
Waxaan hareerahayga eegaa. Waxaan arkaa saaxiibadayda xulka. Waxaan arkaa taageerayaasha garoonka.
Waxaan arkaa carruur, hooyooyin, aabbayaal iyo awoowayaal. Waxaan arkaa reer Portugal oo meelo aad u fog ka soo safray, kaliya si ay halkaas u joogaan.
Daqiiqadahaas, waxaan joojinnaa inaan kala duwanaanno.
Ma jiraan kooxo.
Ma jiraan midabbo.
Ma jiraan dabaqado bulsho.
Ma jiraan xirfado.
Ma jiraan aragtiyo kala duwan.
Waxaa jira hal dareen oo keliya:
PORTUGAL.”